Το γλεπόκι

σου σφυρίζω..

2011-02-12T05:29:00.000-08:00

Υδραυλικοί, οικοδόμοι, ηλεκτρολόγοι, μπετατζήδες, μαστόροι πάσης φύσεως κ.λπ. Έχετε παρατηρήσει ότι όποτε δουλεύουν σφυρίζουν ή μουρμουρίζουν κάποια μελωδία? Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες από τη Glepoki International Corporations Studies and Stuff Inc. A.E. απέδειξαν ότι όλοι, μα όλοι, μουρμουρίζουν τον ίδιο, ακατάληπτο σκοπό. Πρόκειτα για μια μελωδία άγνωστη προς τους απλούς θνητούς. Ένας μυστήριος σκοπός που δεν αντιστοιχεί σε κανένα τραγούδι των τελευταίων 1.000 ετών. Προφανώς το μαθαίνουν σε ειδικά μουσικά σεμινάρια πριν ξεκινήσουν δουλειά.

Τέρης Xρυσός, αυτά ήταν τραγούδια..

Δεν υπάρχει

2010-08-21T11:24:00.000-07:00

Τι γίνεται όταν 2 μεγάλοι κολοσσοί ενώνουν τις δυνάμεις τους?

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι

2010-04-25T02:34:00.000-07:00

Επειδή ζητήθηκε από τον Cybergoulion αντιγράφω (ούτε και γω θυμάμαι από που) και επικολλώ:

Μαργαριτάρια

2010-04-24T18:18:00.000-07:00

Σύμφωνα με τη φίλη μου το κλαμεράκι....
αν αφήσεις πολύ καιρό ένα αυγό (ή ακόμα και ένα αβγό) μετά από καιρό (δεν ξέρω πόσο...μέρες, μήνες, χρόνια...) ο κρόκος θα μετατραπεί σε κεχριμπάρι. Το είπε η θεία της. Τέλος. Οπότε συμπληρώνω και 'γω ότι αν αφήσεις πολύ καιρό ένα μύδι σε 4 τέρμινα θα πάρεις μαργαριτάρι. Και συμπληρώνει το παπί ότι αν αφήσεις πολύ καιρό μια σουπιά θα πάρεις ένα printer...Άντε βρε, καλή σοδειά να χουμε!

new staff

2010-04-21T10:55:00.000-07:00

Πόσες φορές δεν έχετε πάρει κάτι καινούργιο, είτε γιατί θέλατε να ανανεώσετε το παλιό, είτε γιατί προσέφερε κάτι που το παλιό δεν είχε? Follow me και θα καταλάβετε..
Με σειρά φθίνουσας χρηστικότητας έχουμε και λέμε:

USB (βλ. ρημάδι).

   Ήρθε να αντικαταστήσει: το παλιό USB
   Με μεγαλύτερη μνήμη, ενσωματωμένο ραδιόφωνο, mp3 player και μαγνητόφωνο. Ο σκοπός ήταν να πηγαίνω για τρέξιμο και να ακούω την αγαπημένη μου μουσική και αν τύχαινε να είναι 3:00 να ακούω και imagine.
   Χρηστικότητα (0-5): 4. Για τρέξιμο μπορεί να μην ξαναπήγα ούτε 1 φορά, αλλά ευτυχώς (ευτυχώς ευτυχώς) έβγαλε τα λεφτά του σαν USB.

Ραδιόφωνο-ξυπνητήρι-βαρόμετρο

   Ήρθε να αντικαταστήσει: το ξυπνητήρι του κινητού
   Δεν είναι τέλεια να ξυπνάς με την αγαπημένη σου μουσική εκπομπή το πρωί και να ξέρεις τι καιρό θα κάνει ώστε να ντυθείς ανάλογα? Να μην έχεις και το κινητό δίπλα στην γκλάβα όταν κοιμάσαι.
   Χρηστικότητα (0-5): 1. Ωσάν ρολόι δουλεύει τέλεια. Ωσάν βαρόμετρο χίλιες φορές να βλέπω πετρούλα στο σταρ! Εχει και χρωματικές ενδείξεις, μπλέ όταν έχει υγρασία, μωβ όταν πρόκειται να βρέξει, κίτρινο όταν έχει ηλιοφάνεια. Ας πούμε ότι είναι μόνιμα μπλε. Με χιόνι, με γαλάζι, με ήλιο η βροχή, δεν το σκιάζει φοβέρα καμιά!

Στόρια

   Ήρθε να αντικαταστήσει: τις κουρτίνες
   Τα είδα φορεμένα σε ένα σπίτι. Μ' άρεσαν. Τα ψωνίζω με την παπίτσα, τα κουβαλάμε σπίτι, μας τα βάζει ο Μπομπ ο μάστορας.
   Χρηστικότητα (0-5): 1. Δεν ανοίγουν. Άμα ανοίξουν, δεν κλείνουν.. Σοβαρά, υπάρχει κανένα κόλπο? Ξέρει κανείς κάτι? Δε με ενοχλεί πολύ, απλά τα έχω μόνιμα κατεβασμένα. Δεν ξέρω τι θα γίνει αν χρειαστεί να βγω στο μπαλκόνι.

Σταθερό με ανοιχτή ακρόαση

   Ήρθε να αντικαταστήσει: το ασύρματο σταθερό
   Στον αγώνα κατά της μείωσης της ακτινοβολίας που δέχεται ο ήδη προβληματικός εγκέφαλός μου, είπα το γυρίσω στο παλιό κλασικό τηλέφωνο με το καλώδιο. Το καινούργιο έχει και ανοιχτή ακρόαση οπότε θα είναι σαν να έχω ασύρματο. Ακόμα καλύτερα, δεν θα χρειάζεται να κρατάω τη συσκευή. Γιούπι!!
   Χρηστικότητα (0-5): 0. Αφού κάποια πράγματα ακούγονται πολύ καλά για να είναι αληθινά, τι το θέλω και το ρισκάρω μου λες? Εννοείτε πως η ανοιχτή ακρόαση είναι μούφα. Πρέπει να είσαι αγκαλιά με το τηλέφωνο για να σ'ακούει ο άλλος και πάλι δεν ακούγεσαι καλά. Ξαναγύρισα στο ασύρματο

Bluetooth

   Ήρθε να αντικαταστήσει: το handsfree
   Έτσι για να γλυτώσουμε λίγη ακτινοβολία απ' το κινητό και να μιλάμε άνετα στο αυτοκίνητο. Το παρήγγειλα και από το ίντερνετ. Έχωσα και φίλο να το πάρει καθότι δεν έχω πιστωτική. Διάλεξα ντιζα(ctrl+;+ι)ινάτα χρωματάκια με προσόψεις που αλλάζουν. Emoticon αυτομούτζας υπάρχει???
   Χρηστικότητα (0-5): -1. Δεν δουλεύει, δεν δουλεύει, δεν δουλεύει. Σαν να μιλάω με κάποιον που είναι μέσα σε πηγάδι. Και δίπλα κάποιος τρυπάει το μπετό. Και 10 μωρά κλαίνε ταυτόχρονα. Επιστροφή λοιπόν στο handsfree, με το καλώδιο να πλέκει τον μίτο της Αριάδνης...

Ασύρματο modem

   Ήρθε να αντικαταστήσει: τo ενσύρματο modem
   Ήθελα σαν γλεπόκι και 'γω να έχω το ασύρματο ιντερνέτι μου. Να κοιμάμαι αγκαλιά με το msn και να κάνω μπάνιο παρέα με το facebook. Να βγαίνω στο μπαλκόνι και να ακούει η γειτονιά τα άσματα των ασμάτων από το youtube.
   Χρηστικότητα (0-5): -50. Ανάθεμά με αν έχει δουλέψει σωστά 5 μέρες από τότε που το πήρα (έχει ένα εξάμηνο). Είτε δεν μπορώ να συνδεθώ, είτε όταν συνδέομαι σέρνεται το ίντερνετ. Είμαι σίγουρο ότι κάποιος γείτονας αυτή τη στιγμή κοροιδεύει τον παπάρα με το Netgear που του χαρίζει τζάμπα ίντερνετ. Έχω ξαναγυρίσει στα καλώδια....

GNTS ή κοινώς ΕΚΤΕ

2009-11-16T07:14:00.000-08:00

Πετυχαίνω ένα επεισόδιο της ελληνικής εκδοχής του Next Top Model τις προάλλες. Και μάλιστα αυτό με τη θεική (δεν πρόκειται να βρω ποτέ πως μπαίνου τα γμμνα τα διαλυτικά) ατάκα της καγιά "Τα μοντέλα είναι ευλογημένα από το Θεό, γιατί δε χρειάζεται να σπουδάσουν για να βγάλουν πολλά λεφτά". Και μου πέφτει ο δίσκος με το φουαγκρά απ'το χέρι. Δεν σχολιάζω περαιτέρω γιατί με κάλυψε ο προφήτης. Μου ήρθε όμως μια φαινή ιδέα. Γιατί ψοφάει ο μέσος έλληνας?Για ξεκατινιάσματα και ξεφτιλίκια, για κουτσομπολιό και μπανιστήρι, για δράματα και ξεμαλλιάσματα. Ποιό ριάλιτι έχει όοοολα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα?

ταραμ ταραμ

το Greece Next Top Slut ή ελληνιστί Επόμενη ΚαραΤσουλάρα της Ελλάδας.

ααααχ, δώστε μου τηλεοπτικό χρόνο και αφήστε με να μεγαλουργήσωωωω.....

Στο ριάλιτι αυτό, φέρελπις νέες ηλικίας 18-35 χρονών, θα διαγωνίζονται για τον τίτλο της μεγαλύτερης ελληνίδας τσούλας. Παρουσιάστρια, ποιά άλλη από τη δική μας, πολυλατρεμένη Στέλλα. Κριτική επιτροπή (κλαπ κλαπ κλαπ):

Γνωστό μοντέλο-πρώην σύζυγος γνωστού, πολυαγαπημένου δικηγόρου η οποία αγνοεί ποιο νούμερο καλούμε για να πάρουμε το 100
Γνωστό μοντέλο-παρά τσουρομαδημένη τρίχα νικήτρια καλλιστείων με υφάκι 1000 καρδιναλίων
Γνωστός τηλεοπτικός μαιντανός (προσθέστε τον μαιντανό της επιλογής σας)
Γνωστή παρουσιάστρια-σύζυγος γνωστού, πολυποθητού πολιτικού που έχει στη διάθεσή της ανιχνευτή ψεύδους.
Ο Ψινάκης. Έτσι γιατί μ'αρέσει. Αλήθεια σας λέω.

Οι δοκιμασίες τις οποίες θα περνάνε οι διαγωνιζόμενες προκειμένου να παραμείνουν στο παιχνίδι θα είναι τέτοιου τύπου:

Κοιμήσου με τον γκόμενο κάποιας άλλης κοπέλας από το παιχνίδι. Bonus αν το κάνεις live.
Βρες τον πιο ματσό γκόμενο. Bonus αν έχει κληρονομήσει τα λεφτά του και δεν έχει δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή του
Πάρε αύξηση στο γραφείο που εργάζεσαι με μόνο μέσο την εξωτερική σου εμφάνιση. Bonus αν εμφανίζεσαι στη δουλειά με στρετς μπλουζάκι που αποκαλύπτει το κολοπειραγμένο στήθος σου.
Τσουρομαδήσου με την άσπονδη φίλη σου μέσα σε pit με λάσπη γιατί δεν έκλεισε το καπάκι από τη μάσκαρα. Bonus αν το κολοπειραγμένο στήθος σου προβάλει από το μπικίνι την ώρα του καβγά
Κεράτωσε τον γκόμενό σου/άντρα σου με όσο πιο πολλούς φίλους του μπορείς. Bonus αν σε πιάσει στα πράσα και του πεις "δεν είναι αυτό που νομίζεις αγάπη μου". Super Bonus αν στο διπλανό δωμάτιο κοιμάται το νεογέννητο βρέφος σας.
Κοιμήσου με γνωστό, παντρεμένο με παιδια, πολιτικό. Bonus αν τον καταφέρεις να πηδήξει στον ακάλυπτο. Έυφημη μνεία αν είναι υψηλόβαθμο, χοντρό μέλος της κυβέρνησης.... Η οποιοδήποτε μέλος της κυβέρνησης εδώ που τα λέμε.

Ποιό θα είναι το βραβείο της νικήτριας?Δωρεάν τηλεοπτικός χρόνος σε κανάλι της αρεσκείας της. Αρκεί.

Νομίζω αρχίσατε να πιάνετε το νόημα. Περιμένω τις δικές σας ιδέες και προτάσεις.

Για συμμετοχές επικοινωνήστε εντός...

-->Να ευχαριστήσω το παπί για το πολύ χρήσιμο test που πρέπει να κάνουν όσες κοπέλες θέλουν να συμμετέχουν στο σόου.

Κουράστηκα να τον παίρνω από πίσω όλη την ώρα

2009-09-28T13:25:00.000-07:00

Έχω ένα φίλο (λέμε τώρα). Το όνομά του είναι Σπύρος. Ο Σπύρος λοιπόν όποτε έρχεται σπίτι παθαίνει κάτι με τα αυγά. Τα παίρνει απ'το ψυγείο και τα κρύβει στα πιο απίθανα μέρη. Στο έπιπλο του μπάνιου δίπλα στην οδοντόπαστα, στον φούρνο μικροκυμάτων, στις παντόφλες (στο τσακ γλυτώσαμε τα αυγά μελάτα με εσάνς κουναβιού), κάτω απ'το μαξιλάρι και όπου αλλού χωράει ο αρρωστημένος νους του. Τρέχω και γω μες τον πανικό και τον παίρνω από πίσω όλη την ώρα για να μη κάνει καμιά ζημιά. Δεν μπορώ να κάτσω ούτε λεπτό. Όταν δεν τον βλέπω, αράζει στο λαπτόπι και πειράζει τα ποστ. Αν προλάβατε κάποιοι ίσως να διαβάσατε το ποστ με τίτλο "Οι δύο σοβατζήδες και ο ηλεκτρολόγος + η αξία της παρτούζας!" Αντιλαμβάνεστε αγαπητοί αναγνώστες ότι δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να γράψω εγώ κάτι τέτοιο. Εγώ θα έγραφα "Οι δύο σοβατζήδες, ο ηλεκτρολόγος + η αξία της παρτούζας!" Ήταν δυνατόν να βάλω το "και" ??Τρομερός πλεονασμός και κατακρεούργηση της ελληνικής γλώσσης. Ζητώ ταπεινά συγνώμη και σας αφήνω. Πρέπει να τον πάρω από πίσω, άρχισε πάλι.

FW:FW:FW:

2009-07-18T00:12:00.000-07:00

Άντε ντες μπας και πάπσει ο κουτεντές (ποπ)

Τώρα γιατί εμένα μου φαίνεται ότι ο χαμογελαστός κυριούλης τρώει πίτσα...

-Αγάπη, είναι κανείς στο μπάνιο?
-Κάτσε να δώ

Εγγύηση

Μας δουλεύουν??

-Παρακαλώ, τι θα πάρετε?
-Χμ, γοργόνα φάγαμε χθές στο σπίτι, οπότε βάλτε μας δυο μερίδες πούλμαν

High voltage

Σύμφωνα με τα τελευταία exit poll, πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός ανάμεσα σε Κάραμαν-λι και Παπανδρέου είναι:

Say no more..

Ούνοι, Γότθοι, Βησιγότθοι στους δρόμους της ελληνικής υπαίθρου

2009-07-09T00:23:00.000-07:00

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΟΣΤ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ. Όσοι πάσχεται από εξάρτηση στη βλακεία, μη φοβού, δεν πρόκειται να το κάνουμε σοβαρό βλογ εδωπέρα, τι μας περάσατε.

Ανασκόπηση βιβλιογραφίας:
Πέρσι το καλοκαίρι επέστρεφα από Χαλκιδική (σαν την Χαλκιδική....τι??) με το παπί. Λιγο πριν τη Θεσ/νίκη, έχει τρελό μποτιλιάρισμα και πάμε σημειωτόν. Στο σημείο εκείνο ο δρόμος έχει 2 κανονικές λωρίδες και 1 λίγο πιο στενή, λωρίδα έκτακτης ανάγκης. ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΛΕΜΕ. Τι θα πει αυτό, για όσους δεν σκαμπάζουν ελληνικά ή είναι αχρηστευμένο το τμήμα του εγκεφάλου που επεξεργάζεται πληροφορίες που χαλάνε τη βολή τους:

"Η λωρίδα έκτακτης ανάγκης (Λ.Ε.Α.) προορίζεται αποκλειστικά και μόνο για την κίνηση οχημάτων άμεσης ανάγκης και οχημάτων συντήρησης των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών ή των εταιρειών που, κατά παραχώρηση από το Δημόσιο, λειτουργούν, συντηρούν και εκμεταλλεύονται αυτοκινητόδρομο ή οδό ταχείας κυκλοφορίας, για την αντιμετώπιση έκτακτων γεγονότων, περιστατικών ή άλλων αναγκών. Οποιαδήποτε άλλη χρήση των λωρίδων έκτακτης ανάγκης, εξαιρουμένων των περιπτώσεων της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ." Άρθρο 29, παραγρ. 9, Κ.Ο.Κ.

Καθότι τα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά την επιστροφή από το Σ/Κ είναι πολλά, πολλά είναι και τα ασθενοφόρα που προσπαθούν να φτάσουν Θεσ/νίκη. Προσπαθούν λέμε. Γιατί πως να φτάσουν! Αφού είναι κάτι ζαγάρια, κάτι ανεγκέφαλοι, ηλίθιοι που προσπαθώντας να εξοικονομήσουν 10' από τον καραπολύτιμο χρόνο τους για να προλάβουν την Αθλητική Κυριακή, πηγαίνουν από τη Λ.Ε.Α. Όλοι εσείς ωρέ γομάρια θα θελα να ξερα αν ήταν το παιδί σας μέσα σε ένα από αυτά τα ασθενοφόρα και ψυχορραγούσε γιατί οι μπροστινοί απλά ήταν μάγκες και οδηγούσαν πάνω στη Λ.Ε.Α., τι θα λέγατε? ΖΩΑ. Μες τις τσατίλα το παπί και εγώ αποφασιζουμε να τους την σπάσουμε. Οδηγάμε στη μεσαία λωρίδα, κανονικά, χωρίς να πατάμε τις γραμμές, αλλά όσο πιο δεξιά πάει. Επειδή η Λ.Ε.Α. είναι στενή για να περάσει κάποιος θα πρέπει, οι της μεσαίας λωρίδας, να είναι τέρμα αριστερά για να τους αφήνουν να περάσουν. Κάτι που κάναν οι μπροστινοί και οι πισινοί μας (το γιατί δεν το καταλαβαίνω). Αρχίζει λοιπόν μια διαδικασία όπου πηγαίνοντας εμείς τέρμα δεξιά δεν χωρούσαν να περάσουν οι βάρβαροι. Αρχίζει και σχηματίζεται ουρά από πίσω. Κορναρίσματα, παίξιμο φώτων. Εμείς εκεί. Σε κάποια σημεία του δρόμου αναγκαστικά κάναμε αριστερά για να αποφύγουμε τρακαρίσματα, οπότε έβρισκαν την ευκαιρία οι ούνοι και χωνόντουσαν. Το τι βρισίδι φάγαμε δε λέγετε!!!μούτζες, χριστοπαναγίες, μαλακισμένες γυναίκες να τσιρίζουν και να φωνάζουν (ενώ ο οδηγός-σύζυγος-θύμα δεν έλεγε τίποτα)! -Πήγαινε στη λωρίδα σου μαρή (??ε?τι?γκουλπ)
Πέρασαν και κανα δυο που βρίζανε σε σπαστά ελληνικά. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Τι να τους πεις?Να φύγετε, να πάτε αλλού..
Ασταδιάλαρεζωα που θα με βρίσετε και από πάνω. Που να σας σκάσουν και οι 4 ρόδες εν μέσω καύσωνα στις 3 το μεσημέρι να είστε στην ερημιά χωρίς τηλέφωνο και νερό και ο σταθμός να έχει κολλήσει στο ράδιο Λυδία η Φιλιππισία. ΖΩΑ. ουστ.

Υ.Γ. 1: Αυτός που παραβαίνει τις διατάξεις της παραγράφου 9 του άρθρου 29 του Κ.Ο.Κ. τιμωρείται με διοικητικό πρόστιμο διακοσίων (200,00) ευρώ.
Υ.Γ. 2: Γιατί δεν βρέθηκε ούτε ένας της τροχαίας κατά μήκος του δρόμου αυτού να τους τα αρπάξει χοντρά?
Υ.Γ. 3: Αλλά κατά τ'άλλα σαν τη Χαλκιδική δεν έχει :-p

Κάτι.

2009-07-09T00:06:00.000-07:00

Κατόπιν παλλαiκής απαιτήσεως αποφάσισα να γράψω κάτι

Κάτι,

Κάτι Κάτι.
Κάτι Κάτι Κ'άτι Κάτι (Κάτι Κάτι Κάτι). Κάτι Κάτι Κάτυ. Κάτι Κάτι Κάτι? Κάτι Κάτι Κ'άτι $$$$ Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι??? Κάτι Κάτι Κ' άτι Κάτι. Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι. Κάτι.
Κάτι Κάτι Κάτι!! Κάτι Κάτι 10:16 !! Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι. Κάτι!! Κάτι

Κάτι
Κάτι
Κάτι

Κάτι=Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι! Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι!!!!!!!!!!!!!
Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι Κάτι. Κάτι. Κάτι.
Κ' άτι Κάτι Κάτι... Κάτι Κάτι (Κάτι Κάτι Κάτι). Κάτη Κάτι Κάτη Κάτι -Κάτι- Κάτη Κάτι Κάτι Κάτι!
Κάτη Κάτι Κάτι Κάτι. Κάτι......

Σχέσεις

2009-01-20T14:32:00.000-08:00

2008-12-12T12:34:00.000-08:00

Από το blog
travel notes of a sensual monk

..δε θα μπορούσα να το θέσω καλύτερα..

Σκαίφτομαι άρα υπάρχο

2008-11-17T07:30:00.000-08:00

Ωχ, ωχ, καλύτερα να προσέκσω τι θα ευχηθώ τότε. Χμμ έφχομε λιπών να ίσε πάντα καλλά με ηγύα.Ούφ φτινά τοιν γκλήτοσα.

Βζζζζζζζζζ

2008-10-27T07:04:00.000-07:00

Χθες το βράδι δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Ένα κουνούπι μου τριβέλιζε το αυτί. Γιατί τα κουνούπια κάνουν αυτό το ενοχλητικό βζζζζζ? Η φύση δεν τα προειδοποίησε ότι έτσι κινδυνεύουν να γίνουν ένας κόκκινος λεκές στον τοίχο? Δεν θα'ταν πιο λογικό να είναι αθόρυβα? Σαν τα κλιματιστικά. Κουνούπια Samsung Inverter με μεγάλη εξοικονόμηση ενέργειας. Πετάνε, τσιμπάνε, φεύγουνε. Δεν τα αντιλαμβάνεσαι, κοιμάσαι σαν άνθρωπος και το πρωί ξύνεσαι λίγο και αυτό ήταν. Δεν τα καταριέσαι σαν να ήταν το 2ο μεγαλύτερο κακό της ανθρωπότητας. Η άλλη λύση είναι η γενετική βελτίωση-τροποποίηση του γονιδιώματος των κουνουπιών που καθορίζει τον ήχο. Να φτιάξουμε κουνούπια με ήχο της επιλογής μας... κουνούπι που αντί για βζζζζζ θα παίζει άριες, κουνούπι τενόρος, κουνούπι συμφωνική..ότι θέλει ο καθένας. Σ'αρέσουν τα σκυλάδικα? Παραγγελιά λοιπόν το κουνούπι-τερλέγκας* "βζζζζμπρος στην βζζζεκκλησιααα βζζζζακόοομα μια βζζζφορά". Το έντεχνοκούνουπο "βζζζχέρια βββζζζψηλά", το εφηθωδοκούνουπο για πιο παραδοσιακό touch "βζζζγλύκα βζζζζγλύκα". Αν βέβαια είσαι μεταλλάς τότε φαντάζομαι θα προτιμούσες κάτι σε "βζζζζrock en roll βζζζζhallelujah"**. Οι fun του παλιού-καλούα- κινηματογράφου σίγουρα θα φχαριστηθούν με την έκδοση κουνούπι "βισσσσστ πόινκ". Στην περίπτωση δε που έχουμε 2-3 κουνούπια μαζεμένα, μπορεί να οργανωθεί και ένα γκρουπάκι... Τα Κουνουπίδια3. Μετά τους One και τους U2 πιστεύω θα κάνουν πάταγο.

ΥΓ: το ξέρω ότι περιμένατε να γράψω για το αποτέλεσμα των εκλογών στη us&a αλλά πραγματικά νομίζω ότι πρώτα θα φτιάξουμε τα μουγγοκούνουπα και μετά θα αλλάξει κάτι σ'αυτή τη χώρα.

*ξέρω ξέρω...δεν είναι του τερλέγκα
**i know, i know σιγά μην το προτιμούσες αλλά μ'αρέσει να σ'εκνευρίζω πορωμένε χεβιμεταλλά αναγνώστη.

Απορίες

2008-10-21T06:17:00.000-07:00

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κατηγορούν την κυβέρνηση για αδιαφάνεια και αντιδεοντολογική διαδικασία στις προσλήψεις για το δημόσιο. Επίσης τι εννοούνε όταν λένε ότι η κυβέρνηση πηδάει τον έλληνα φορολογούμενο?

Σούμσουμ

2008-09-15T13:18:00.001-07:00

Σσσσσσσσ,

μην της πείτε ότι κάθε βράδι βγάζω τη sim από το καινούργιο κινητό και τη βάζω στο παλιό γιατί ακόμα δεν ξέρω αν θα χτυπήσει τελικά το ξυπνητήρι το πρωί.

Ούτε ότι 9 στις 10 δεν το σηκώνω, απλά γιατί δεν με ενδιαφέρει αυτός ο ήχος. Το πιανάκι που κάνει γκλιγκ γκλιγκ, δεν υπάρχει στα αυτιά μου ως ερέθισμα, μόνο τα σκυλιά το αντιλαμβάνονται..

Και προς αλλάχ μη σας ξεφύγει ότι το αυτοκόλλητο παραμένει ακόμα κολλημένο πάνω στην οθόνη αν και δυσκολεύομαι λίγο να δω απ'τη μάκα που'χει μαζέψει.

Τώρα κατάλαβα γιατί έχει τόσο χαμηλό δείκτη SAR. Προκειμένου να μη πατήσω τα πλήκτρα αφής με το μάγουλο, και τερματίσω την κλήση, το κρατάω 5 εκ. μακριά από το πρόσωπο. Μπράβο στη σουμσουμ.

Εεεεεεπ, εσύ, ναι εσύ, που ετοιμάζεσαι να της τα προλάβεις, στάσου. Να κάνουμε ένα θηλυκό διακανονισμό ρε άνθρωπε.

2 οριζοντίως

2008-08-30T05:06:00.000-07:00

Τα αγαπημένα μου σταυρόλεξα είναι το ομόκεντρο, το δίλημμα και αυτο στη σελ. 30 από το ΤΕΣΤ. Μπορεί να μη ξέρω ποιός είναι υπουργός οικονομίας αλλά ξέρω τους δορυφόρους του π, πως λένε την ξενόφερτη τέχνη και τον Χουάν δε λα Κόσα, τον Ισπανό Θαλασσοπόρο και χαρτογράφο (1449-1510).
Μία απορία έχω. Ποιός διαβάζει τις γελοιογραφίες?Ή πιο σωστά* ποιός γελάει με τις γελοιογραφίες??

Δύο ήταν τελικά.
*γιατί είναι κάτι τελειωμένες ώρες που τις διαβάζω..και ντρέπομαι πολυ γι'αυτο, όπως βλέπω στις 4 τα ξημερώματα, ξανά και ξανά, τη διαφήμιση για το φουσκωτό καναπέ που γίνεται και ρικλάινερ και καραγουστάρω τ' ομολογώ

Καλό καλοκαίρι

2008-07-25T11:56:00.000-07:00

Καλό καλοκαίρι

..και προσοχή, όχι κολλητά (speedo) μαγιό για τους άντρες, όχι χαμουρέματα, σε θάλασσες και ακτές. Για να μπορούμε να χαιρόμαστε όλοι μας την καθαρή θάλασσα και αυτό το καλοκαίρι.

Ήτανε μια φορά

2008-07-22T00:42:00.000-07:00

ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ στη θρυλική Απχαζία ένας βασιλιάς που τόνε λέγανε Άντερο. Πολυμήχανος και ξακουστός στα πέρατα της γης, ιππότης γενναίος και άρχοντας δίκαιος, που είχε γίνει μύθος για τα σπουδαία κατορθώματά του. Από μικρός φαινότανε προικισμένος κι ο βασιλιάς πατέρας του καμάρωνε σαν κόκκορας για το πουλερικό, το ροδαλό πριγκιπόπουλο, που με δασκάλους άριστους μεγάλωνε στο παλάτι με μόνο σκοπό μια μέρα των ημερών να κυβερνήσει τη χώρα. Σ' όλες τις γιορτές και τα πανηγύρια της Απχαζίας, ο πρίγκιπας Άντερος τους κέρδαγε όλους στις γκαζές και στα τσεκούρια, στο κρυφτό, στο πηδηχτό, στα βαρελάκια και στο κυνηγητό, κι αν μιλάμε για γνήσιες πολεμικές τέχνες, όταν έπιανε σπαθί στο χέρι, κοντάρι, βούρδουλα ή αλυσοπρίονο, ξεκατίνιαζε όλους τους κορδωμένους νταήδες του βασιλείου αλλά και τις ξένες δυνάμεις. Πειρατές Σαρακηνούς, σιδερόφρακτους κεντροφόρους απ' τη Γαλατία, Βησιγότθους παλουκοκένταυρους κι όλους τους λογής-λογής αληταράδες που κατά καιρούς απειλούσαν την απχαζιακή επικράτεια με ψιλοτσαμπουκάδες και επιδρομές. Για να σας δώσω να καταλάβετε περί ποίου ατρόμητου πρίγκιπα μιλάμε, όταν ένα απόγευμα έφτασαν στην Απχαζία να βολτάρουν στα ονομαστά δάση και τα λιβάδια της κάτι συφοριασμένοι, άφραγκοι, λετσοτουρίστες εκδρομείς από το Αμπραβουμάτ, ο δωδεκάχρονος τότε πρίγκιπας Άντερος πηδώντας από δέντρο σε δέντρο τους παλούκωσε όλους. Τόσο περήφανοι ήσαντε οι υπήκοοι, που ζήτησαν ευγενικά από το βασιλιά να παραιτηθεί και να αναθέσει τις τύχες της χώρας στο νεαρό πρίγκιπα ο οποίος ευχαρίστως απεδέχθη και, για πιο σίγουρα, μετά την τελετή της στέψης κρέμασε τον πατέρα του και δύο θείους του από μια νερατζιά για να τους θυμάται.
Οι Απχαζοί και οι Απχαζές ουδεμία σημασία έδωσαν στο συμβάν, το οποίο και κατεχώρισαν ως συνηθισμένο περιστατικό ρουτίνας στο Κρατικό Ημερολόγιο Γεγονότων και Παραλείψεων. Όποιος είχε δει από κοντά τον Άντερο, ποτέ δεν μπορούσε να ξεχάσει το επιβλητικό ανάστημα, το αποφασισμένο βλέμμα και αυτήν τη στεντόρεια φωνή που έκανε τα άγρια πουλιά να πετάγονται απ' τις φωλιές και τις κρυψώνες τους και κρώζοντας να πέφτουν με φόρα πάνω στους βράχους που ξεκολλούσαν και κομματιασμένοι κατρακυλούσανε απ' τα βουνά μέσα σε ένα φρικτό μπουμπουνητό, σκόνες και κουρνιαχτό. Ιδίως δε εάν επρόκειτο να επέμβει δυναμικά για να αποκαταστήσει την τάξη σε θέματα ηθικής, ήταν άτεγκτος, στυγνός και πολύ αυστηρών αρχών, θα έλεγα. Αφού να φανταστείτε, από τότε που άγνωστοι του έκλεψαν τρεις φορές τρεις βασίλισσες, αποφάσισε να πάρει δώδεκα καινούργιες και να τις κλειδώσει σ' έναν πύργο απροσπέλαστο, όπου με την ησυχία του πήγαινε μέρα παρά μέρα και τις γονιμοποιούσε.
Μια μέρα, ακούστηκε ότι οι φοβεροί και τρισάθλιοι Λογγοβόθροι από τον Βορρά ετοίμαζαν επιδρομή, δηλαδή, για να εξηγούμαστε, η πληροφορία μιλούσε για γενική επίθεση από στεριά και θάλασσα κατά της Απχαζίας όχι τόσο γιατί καλοβλέπανε τα στάρια, τα αμπέλια, το μέλι και τα πρόβατα της πάμπλουτης του βασιλιά μας χώρας, αλλά για να διαλύσουνε διά παντός τη φήμη του ανίκητου, ακούραστου κι ασκούριαστου πολεμιστή. Αρμάδες με σαπιοκάραβα, που τα βρωμερά πανιά τους μύριζαν από μίλια μακριά και έγραφαν «θάνατος στους Απχαζούς - Ο Λογγοβόθρος θα νικήσει» γέμισαν τα πέλαγα (για την ακρίβεια ήταν πάνω από τέσσερα πλοία) και στίφη αγρίων απ' τη στεριά κατηφόριζαν κατρακυλώντας στις πλαγιές με ξύλα, πέτρες, σφεντόνες και ροκάνες ουρλιάζοντας «Θέλουμε τον Αντερο - βγάλτε του το άντερο» με ανορθόγραφα πανώ: «Στριμένο Άντερο, τα πετάνεις άβριο»,«Άντερο, Άντερο -Τελούμε σπλυνάντερο», «Εξο η άντεροι από τα μποστάνια ντους» και άλλα ακατανόητα, Πράγματι, μόλις έπεσε ο ήλιος, χιλιάδες χιλιόμετρα άντερα είχαν γεμίσει τους κάμπους της Απχαζίας και ο δυστυχισμένος βασιλιάς, παλουκωμένος και ανήμπορος να ζήσει άλλο, κατάλαβε πόσο σημαντική ήταν η στρατιωτικοπολιτική μεταρρύθμιση που κάποτε του είχε προτείνει εκείνος ο κερατάς ο Δουλόφρουτος, ο υπασπιστής του, που τον είχε κάνει με πατάτες στο φούρνο.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ

Ο βασιλιάς Άντερος ψάχνοντας για τους σκευωρούς

Το γλεπόκι....η αληθινή ιστορία

2008-07-09T04:37:00.000-07:00

Φρουτοπία

2008-07-02T06:24:00.000-07:00

Το Γλεπόκι Αγαπά Βασίλη Καζούλη.
Ίσως γιατί με τα τραγούδια του πέρασε μερικά από τα καρδιοχτύπια στα μικράτα του, ίσως γιατί και αυτός κουβαλάει μια εφηβική τρέλα και αρνείται πεισματικά να μεγαλώσει. Γι’ αυτό και όταν είδε στον περιφερειακό την αφίσα Πάνος Κατσιμίχας, Μαχαιρίτσας, Καζούλης, Σταρόβας κ.ά, Θέατρο Γης, αναφώνησε ‘εδώ είμαστε’, με αποτέλεσμα να στρίψει ο οδηγός στη λάθος έξοδο.

Ψήνει (300° C) λοιπόν το γλεπόκι την τρελοπαρέα (χαχανούλης, χαρίλαος και άσχετος) και ανηφορίζουν προς το θέατρο γης. Με 2 αυτοκίνητα. Φτάνει το πρώτο αυτοκίνητο και βρίσκει ένα έρημο θέατρο:
-Εδώ δεν είναι η συναυλία? ρωτάνε στην είσοδο
-Εδώ είναι, αλλά αύριο παιδιά!
Ωχ*
Ακούει το προβλεπόμενο κράξιμο το γλεπόκι, μασουλάει κάτι δικαιολογίες του τύπου, δεν κατάλαβα ρε παιδιά, μη βαράτε, ένεκα που ήτανε με 10άρια η γραμματοσειρά στην αφίσα..
Τηλέφωνα στο άλλο αυτοκίνητο για να μη κουβαληθούν τzάμπα, χωρίς αποτέλεσμα όμως. Τη φάτσα του τύπου στην είσοδο θα’ θελα να έβλεπα, όταν πήγε και 2o αμάξι μέσα σε 5΄ και ρώτησε για την συναυλία.
Την επομένη η παρέα βρέθηκε να ξαναανηφορίζει για το θέατρο γης. Όλα κομπλέ, το θέατρο ανοιχτό, ο κόσμος μέσα και οι τραγουδιστές οι σωστοί. Την προσφώνηση έκανε μια κυρία, εκπρόσωπος της Ιθάκης. Όταν ήρθε η ώρα να φωνάξει στη σκηνή τον επόμενο ομιλητή, ζορίστηκε λίγο. ‘και τώρα για ένα σύντομο χαιρετισμό ο κος Καλονεεε... Καλοτ…Κολα…Κολαντεράκης!!!’ Ερχεται το λοιπόν ο κος Κολαντεράκης (!) και διορθώνει την προλαλήσασα ‘το όνομά μου είναι Καλαμπαλίκης’.
Αλήθεια σας λέω. Καλαμπαλίκης, όχι Κολαντεράκης.

Απορίες: Τα παιδιά του είναι τα Kαλαμπαλίκια? Και που τα βάζει όταν τα πηγαίνει στο σχολείο με το αυτοκίνητο? Στο πίσω κάθισμα? Και όταν κάνουν φασαρία τα καλαμπαλίκια τι κάνει? τιμωρία με το ένα πόδι όρθιο?Ουφ.

Η πρώτη ώρα ξεκίνησε με Βασιλάκη, να πηλαλάει σαν το τραγί στη σκηνή και να τραγουδά άαανναααα, δεν ήμανε εγώ για αεροπλάαανααα, και δώστου και εμείς από κάτω να σιγοντάρουμε. Ακολούθησαν Μαχαιρίτσας και Κατσιμίχας. Και δώστου αχ και βαχ εμείς. Κατεβήκαμε και κάτω για να πιάσουμε το feeling καλύτερα. Και το πιάσαμε. Και πάνω που το κρατούσαμε, βγαίνει ένας μεσήλιξ να μας τραγουδήσει Σταυρό του Νότου. Λίγο που δεν ήξερε τα λόγια του νέγρου θερμαστή από το Τζιμπουτί απέξω και τα διάβαζε, λίγο που είχε ξεχάσει το πιεσόμετρο σπίτι, ήρθαμε και ξενερώσαμε. Και πετάει ο φωτεινός χαχανούλης την ιδέα, όταν θα έρθει η ώρα του περιβόητου στίχου να φωνάξουμε μπας και τον μπερδέψουμε:
-Μάνα που πας?
-Γιέ μου θα πάω στα καράβια.
Δεν έπιασε. Γκρ.
Επόμενος καλλιτέχνης, ο Τόλης Φασόλης. Φασόη το λεν το παλικάρι, αλλά τι λογοπαίγνια να κάνεις με το Φασόης? Ενώ το Τόλης Φασόλης θυμίζει και λίγο από Φρουτοπία. Ο Αιμίλιος το Μήλο, ο Θάνος το Κολοκυθάκι και ο Τόλης Φασόλης.
Και δώστου εμείς από κάτω ‘να ζήσεις ρε Φασόλη’, ‘μπράβο ρε γίγαντα’.
Έρχεται σε κάποια φάση να μας απογειώσει η Ζήνα Αρβανιτίδη, κόρη (?) του Πασχάλη. Φοβερή φωνή, καμπάνα. Φτυστή η μάνα της.
Στα τελειώματα, και όσο τραγουδούσε ο Πάνος Κατσιμίχας το γλεπόκι κοιτούσε τη σκηνή με το βοδίσιο βλέμμα του και τραγουδούσε ‘μου το ‘χες πει πολλές φορές ότι δε μ’ αγαπούσες’ ‘Όχι εγώ’ αποκρίνεται ο κιθαρίστας. Αχμ. Μας πήρανε χαμπάρι.

* το ωχ αυτό δεν είναι απλά ένα ωχ. Είναι κάτι σαν ουόχ. Βαθύ και πονεμένο. Σαν να σου πάτησε η θείτσα στον επιτάφιο τον κάλο στο αριστερό πόδι.

ΕΣΥ-Μέρος β'

2008-06-22T05:43:00.000-07:00

Φωνή: για τον γιατρό είστε?
Γλεπόκι: ναι, ναι
Φωνή: περάστε από εδώ.
Το γλεπόκι μπαίνει στο οθεόςνατοκάνει ιατρείο. Ένα ιατρικό κρεβάτι έχει στην άκρη, ένα γραφείο με διαφημιστικά μπλοκάκια από φαρμακευτικές εταιρείες και ένα αθλιόφυτο. Αυτά. Μόνο. Μπαίνει η γιατρός και κάθεται πίσω από το γραφείο. Το γλεπόκι όρθιο, φορτωμένο με τα πράγματά του, μπροστά από το γραφείο.

Γιατρός: Για τον παππού σου ήρθες?
Γλεπόκι: (ε?) Όχι, για μένα
Ακολουθούν 7 δευτερόλεπτα σιωπής στη διάρκεια των οποίων το γλεπόκι αναζητά το νόημα της ύπαρξη της ζωής και προσπαθεί να βρει την ερώτηση στη μεγάλη απάντηση. Ας πάρω εγώ την πρωτοβουλία, σκέφτεται, μπορεί η γιατρός να είναι ντροπαλή στο πρώτο ραντεβού..
Γλεπόκι: Έχω αμυγδαλές. Έχουν πρηστεί εδώ και 1 εβδομάδα και παίρνω αντιβίωση
Γιατρός: Σκύψε
Τεντώνεται το γλεπόκι, σκύβει με τα μπαγκάζια του πάνω από το γραφείο και προσπαθεί να ισορροπήσει..

Γιατρός: Κάνε α
Γλεπόκι: α
Η γιατρός χώνει ένα αμφιβόλου προελεύσεως ξυλάκι στο στόμα του γλεποκίου. Το γλεπόκι κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες να μείνει όρθιο με τεντωμένο το λαιμό και ένα ξυλάκι στο στόμα του, χωρίς να του πέσουν τα πράγματα.
Γιατρός: ναι, έχεις αμυγδαλές
Ουφ. Ευτυχώς που δεν ήταν σύφιλη ή μαλάρια. Περνάνε 11,2 δευτερόλεπτα στη διάρκεια των οποίων το γλεπόκι κοιτά τον τοίχο, τρώει τα νύχια του και ξύνει τη γκλάβα του. Ας ξαναπάρω εγώ την πρωτοβουλία, ξανασκέφτεται..
Γλεπόκι: Έχουν αρχίσει να ξεπρήζονται (οι αμυγδαλές)
Γιατρός: ναι, έχουν αρχίσει να ξεπρήζονται
Χμ.
Γλεπόκι: Επειδή όμως άρχισα και 2ο κουτί αντιβίωσης, μάλλον πρέπει να το τελειώσω
Γιατρός: ναι, πρέπει να το τελειώσεις
Χμ.χμ.
Γλεπόκι: έχω και κάτι εξανθήματα στην πλάτη, από την αντιβίωση μάλλον
Γιατρός: από την αντιβίωση θα είναι. Θα σου δώσω κάτι χάπια και θα φύγουν.

Συμπέρασμα:
- Αν είσαι σίγουρος από τι πάσχεις και τι φαρμακευτική αγωγή πρέπει να ακολουθήσεις, πήγαινε στο ΙΚΑ
- Αν έχεις φιλοσοφικές ανησυχίες και χρόνο στη διάθεσή σου, πήγαινε στο ΙΚΑ
- Αν θέλεις να κάνεις εξάσκηση για ζογκλέρ, πήγαινε στο ΙΚΑ

ΥΓ: Να σημειωθεί ότι σε κανένα σημείο της εξέτασης η γιατρός δεν ρώτησε τον ασθενή τι είδους αντιβίωση παίρνει!

ΕΣΥ-Μέρος α'

2008-06-18T14:17:00.001-07:00

-ΨΙΤ! ΕΣΥ
-ΕΓΩ?
-ΟΧΙ. ΕΣΥ
-ΕΣΥ?
-ΝΑΙ. ΕΣΥ*

Το γλεπόκι το βασανίζει a-μυγδαλίτιδα. Τα συμπτώματα είναι δυσκολία κατάποσης, πυρετός, ατονια και μυθριδατισμος. Ο μονος τροπος για να γινει καλα:

Η σχέση του γλεποκίου με την συγκεκριμένη αντιβίωση είναι αυτό που λέμε σχέση ζωής και θανάτου. Αν σταματήσει να την παίρνει, η φαρμακοβιομηχανία που την παράγει θα κλείσει, πολλοί εργαζόμενοι θα μείνουν στο δρόμο και δεν θα έχουν χρήματα να ταΐσουν τα μούλικά τους, τα οποία θα αναγκαστούν να βγουν στα φανάρια για να ζητιανέψουν και θα τα πατήσει διερχόμενος αφηρημένος οδηγός που εκείνη τη στιγμή θα ακούει έφη θώδη στο ράδιο.

Μία εκ των φορών λοιπόν που το γλεπόκι χαπακωνόταν, και ενώ είχε ήδη τελειώσει το πρώτο κουτί αντιβίωσης και πήγαινε για το δεύτερο, τσουπ, να σου ένα μπιμπίκι στη πλάτη. Μέσα σε 2 λεπτά, είχαν εμφανιστεί άλλα τρία μπιμπίκια. Άρχισαν να εξαπλώνονται με γεωμετρική πρόοδο. Την άλλη μέρα το πρωί η πλάτη του γλεποκίου ήταν σαν παντζάρι και επειδή ως γνωστό δεν του αρέσουν τα παντζάρια, αποφασίζει να πάει σε γιατρό. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει πρώτα να τηλεφωνήσει στο ΙΚΑ να κλείσει ραντεβού:

Γλεπόκι: καλημέρα σας, για ραντεβού με παθολόγο…
Τηλεφωνήτρια: βεβαίως, πείτε μου τον αριθμό μητρώου σας
Γλεπόκι: 424242
Τηλεφωνήτρια: πολύ ωραία, Τρίτη, στις 17:00, στις 29 (μετά από 1,5 μήνα!)
Γλεπόκι: μα ξέρετε, είναι επείγον, πρέπει να πάω οπωσδήποτε σήμερα σε γιατρό
Τηλεφωνήτρια: ααα, λυπάμαι πολύ, αυτό είναι το νωρίτερο που μπορώ να σας κλείσω
Γλεπόκι: !
Τηλεφωνήτρια: μισό λεπτό, βλέπω εδώ ότι στο παράρτημά της Ολυμπιάδος, έχει σήμερα το απόγευμα ραντεβού
Γλεπόκι: (μα πόσο τυχερό είμαι!)
Τηλεφωνήτρια: τι ώρα θέλετε να σας κλείσω?
Γλεπόκι: (μα πόσο τυχερό είμαι!) (μπορώ και να διαλέξω?!)..
…
Κλείνει το ραντεβουδάκι του, παίρνει το βιβλιαράκι του και την προκαθορισμένη ώρα βρίσκεται μπροστά στην πόρτα του ΙΚΑ. Ανεβαίνει τα σκαλιά της πολυκατοικίας για να συναντήσει έναν έρημο διάδρομο. Πουθενά ασθενείς. Άφαντοι γιατροί. Από το βάθος ακούγεται μια φωνή:

Φωνή: για τον γιατρό είστε?
Γλεπόκι: Γιατρό? Ποιον γιατρό? Δεν είναι ανθοπωλείο εδώ?

Χάπι end.

*Εθνικό Σύστημα εκμαΥλισμού

Γλεπόκι

2008-06-17T10:05:00.000-07:00

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, λιθοβολισμού, φάλαγγας κ.λπ. το γλεπόκι επιθυμεί να δηλώσει ότι 'το γλεπόκι' δεν είναι δημιούργημα του/της συγγραφέως. Είναι πιστή αντιγραφή (πατιτούρα, ξεπατίκωμα) του ομώνυμου ολ τάιμ κλάσικ κόμικ που όλοι (εγώ και η γιαγιά μου) λατρέψαμε πριν 10αριά χρόνια. Η επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη που οι εκδότες αποφάσισαν να μην κυκλοφορήσουν άλλο τεύχος (!). Έκτοτε αναρίθμητες προσπάθειες (μία) έχουν γίνει για τον εντοπισμό των κακοηθών αυτοχείρων που διέπραξαν αυτό το ανοσιούργημα, χωρίς καμία επιτυχία. Ως εκ τούτου δράττωμαι της ευκαιρίας να τζουρέψω το nick. Βεβαίως αν οι δημιουργοί το επιθυμούν, το nick θα αλλαχθεί πάραφτα*.

Μετά τιμής (15€)

Γλεπόκι

*διορία στους πνευματικούς γονείς του γλεποκίου να επικοινωνήσουν εντός 0,3 ημερών

Το ρημάδι

2008-06-16T10:46:00.000-07:00

Παρασκευή και 13?Μη γίνεσαι προληπτικός. μαύρες γάτες, σαββατογεννημένοι γαλαζομάτηδες, σκάλες, ανοιχτές ομπρέλες και σπασμένοι καθρέφτες. Αυτά είναι μισαλλοδοξίες των αδαών...

Εντάξει λοιπόν, ξεκινάω, αγωνιώδες ψάξιμο στο ιντερνέτι για την ιδανική προσφορά. Για φλασάκι-εμπιθρι πλέιερ που θα πληροί όλες τις προϋποθέσεις: να έχει την εμφάνιση μοντέλου Αρμάνι, ταχύτητα Κεντέρη, μετά ντόπας, και ακουστική ισάξια με αυτή στη σκάλα του Μιλάνου (μα πως βολεύουν τόσο κόσμο σε μια σκάλα?). Και φυσικά να στοιχίζει λιγότερο από τη βενζίνη που χρειάζεται για να κάνεις τη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Αθήνα αλέ-ρετούρ (χωρίς να υπολογίσουμε τα 2/). Γουγλίζω από δω, γουγλίζω από κει και Το βρίσκω στη γνωστή, μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων ηλεκτρονικών . 4 γκιγκα, εφεμ, μπ3 και δε συμμαζεύεται.

Καφέ δεν κάνει βέβαια (άχρηστα μηχανήματα..) αλλά θα την παλέψουμε. Το παραγγέλνω και μετά από 2 βασανιστικές ημερούλες αναμονής μου παραδίδεται ζεστό-ζεστό. Αρχίζω και επεξεργάζομαι το καινούργιο μπλιμπλίκι και το επιδεικνύω σα γύφτικο σκεπάρνι σε φίλους και συναδέλφους «φανταστικό, πολύ καλός ήχος, γρήγορο και ευέλικτο, σαν την Κομανέτσι».

Δεν έχει περάσει 1h 32΄4΄΄ και το κουμπάκι voice down πάπαλα, αποφασίζει ότι δε θέλει πλέον να λειτουργεί. Όσο πιο πολύ πειραματίζομαι τόσο περισσότερο δυναμώνω τον ήχο. Τόσο περισσότερο αρχίζει να με αγριοκοιτά το boss. ωχ. ωχ ωχ. Οι γνωστές εσωτερικές σκέψεις: γαμ%$^ώτο, σε μένα έπρεπε να τύχει, γαμ$%^ώ τη μοίρα μου, μια ζωή γκαντέμης, τίποτα δε μου κάθεται, που ακολουθούνται από: ο νόμος του Μέρφι, μη πάρεις καινούργιο πράμα και δουλεύει το γαμί!@#$δι, και καταλήγουν ως συνήθως: θα πάω στο κατάστημα και θα τους ξε@#$%χέσω………στο διάλο και συ και ο γρύλος σου.

Καθότι έπρεπε να κάνω ταξιδάκι την ίδια μέρα, και το ήθελα το ρημάδι (έτσι θα αποκαλείται από δω και πέρα το flash-mp3 player-FM player), πάω από το κατάστημα που το πουλάει. Εκεί, ο υπάλληλος μου ανακοινώνει ότι θα μου το αντικαταστήσουν, αλλά δεν διαθέτουν το ίδιο ακριβώς και θα πρέπει να το παραγγείλουν ή να πάω να το πάρω από το υποκατάστημά τους στην GoodFruit (Ευκαρπία). Η περιοχή βρίσκεται στην άλλη άκρη της πόλης, δεν έχω πάει ποτέ και η πιθανότητα να βρω το κατάστημα είναι ίση με την πιθανότητα να βρεί ένας άντρας το σημείο τζι μιας γυναίκας την πρώτη φορά (ή οποιαδήποτε φορά εδώ που τα λέμε). Ο υπάλληλος μου κάνει ένα σχεδιάγραμμα που θα το ζήλευε και ο Πικάσο, οπλίζομαι με κουράγιο και υπομονή και ξεκινάω.

Ο ουρανός έχει αρχίσει να συννεφιάζει. Μπαίνω στην κούρσα και βρουρρρ. Οι πρώτες στάλες μετατρέπονται γρήγορα σε νεροποντή και οι ηλεκτρικές εκκενώσεις σχίζουν κάθετα τον ουρανό (ποιητική αηδεία).

Τhis is not a good sign σκέφτομαι (στα ελληνικά)...

Πάω σιγά σιγά και κοιτάω προς τα έξω μη χάσω την πινακίδα. Μια ξανθιά που πάει με 50, κολλημένη στο τιμόνι και κοιτά προς τα έξω με απόγνωση. Πρέπει να δίνω τραγική εικόνα στο φιλοθεάμων κοινό, σκέφτομαι. Με τα πολλά το βρίσκω το ρημαδομάγαζο και πάω στον 1ο όροφο να βρω τον υπάλληλο που θα με εξυπηρετήσει:

Αγανακτισμένος πελάτης: ναι, καλησπέρα
Υπάλληλος: καλησπέρα
Αγανακτισμένος πελάτης: είχα πάρει ένα ρημάδι από εσάς και μου το αντικατέστησαν και ήρθα εδώ να μου δώσετε ένα καινούργιο και..
Υπάλληλος: -
(με κοιτά σα βούρλο)
Αγανακτισμένος πελάτης: είναι ένα ρημάδι τύπου τάδε
Υπάλληλος (συνεχίζει να με κοιτά σα βούρλο): προσπαθώ να θυμηθώ από πού σε ξέρω
πελάτης: - (σκέφτομαι: ααα)
(τον κοιτάω σαν βούρλο)
Όση ώρα πραγματοποιείται αυτός ο διάλογος η υποβόσκουσα μουσικούλα του καταστήματος γυρνά σε ένα ωραίο b-Tάκη και ασυναίσθητα κουνιέμαι ανεπαίσθητα στο ρυθμό. Το ίδιο όμως (ασυναίσθητα) κάνει και ο υπάλληλος
Υπάλληλος: τώρα θυμήθηκα από πού σε ξέρω!! Από το Γομάτι!!
Έκπληκτος πελάτης: δεν το πιστεύω!

Καλοκαίρι του ΄05, είμαστε μαζεμένοι σε ένα χωριουδάκι κοντά στο ιερό πόδι της Χαλκιδικής καμιά 40αριά άτομα. Μας φιλοξενεί στο κτήμα-χωράφι του ένας φίλος-γνωστός γνωστού. Μουσικούλες ωραίες, ποτάκια, θαλασσίτσα και χορός. Μια από τις γραφικές φιγούρες της παρέας, ο Γιασεμόλινθος (το πραγματικό όνομα δεν αποκαλύπτεται για ευνόητους λόγους (δεν το θυμάμαι)). Ο Γιασεμόλινθος λοιπόν κυκλοφορούσε ζάντα όλη μέρα, έσερνε το κορμί του δεξιόθεν και αριστερόθεν, λίκνιζε τους γλουτούς στους ρυθμούς των ασμάτων και φρόντιζε πάντα, ότι (μα ότι) και αν φορούσε, παντελόνι, μαγιό ή σορτσάκι, να είναι αρκετά χαμηλά ώστε να απολαμβάνουμε τη χαράδρα του Βίκου Αωού. Βουνό και θάλασσα ρε αδερφέ, δύο σε ένα!

Και να που τώρα ο Γιασεμόλινθος είναι το τυπάκι που στέκεται απέναντι μου και με κοιτά με γουρλωμένα μάτια. Υπάλληλος τώρα πια στη γνωστή αλυσίδα καταστημάτων. Κελ σουρπρίζ! Αφού κάναμε το κατς (ακόμα πονάω) απ με το φιλαράκο, κατεβαίνω στο ισόγειο γιατί τελικά φαίνεται πως εκεί τα χουν τα ρημάδια. Ρωτάω έναν άλλο υπάλληλο:
Νοσταλγικός πελάτης: που τα έχετε τα ρημάδια?
Υπάλληλος νο2: -
(με κοιτά σαν βούρλο)
Νοσταλγικός πελάτης: - (ωχ (σκέφτομαι))
Υπάλληλος νο2: τι είναι αυτό? δεν έχουμε τέτοιο
Δουλεύειςεδώκαιδενξέρειςπαςκαλά πελάτης: είναι αυτό που κάνει αυτό και αυτό…
Υπάλληλος νο3: ε, μάλλον εννοείται τα ρημάδια ε? από εδώ…

Έκατσα αρκετή ώρα στο μαγαζί. Όταν βγήκα έξω η μπόρα είχε περάσει, είχε μπει το φθινόπωρο και η Μαρία Φαραντούρη and Friends είχε βγάλει καινούργιο δίσκο. Ρωτάω τον σεκιουριτά για οδηγίες και ξεκινάω. 3 φορές έκανα τον κύκλο της ευ(?)καρπίας. 2 φορές βγήκα προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά σε παράλληλο δρόμο χωρίς έξοδο και 1 φορά στο δρόμο προς Καβάλα. Και για όλα ξέρετε τι φταίει. Παρασκευή και 13. Αίσχος.

ΥΓα: πάσα ομοιότης με πραγματικά πρόσωπα ή καταστήματα είναι εντελώς επιτηδευμένη
ΥΓβου: να ζητήσω συγνώμη από την peace για το μειωτικό τρόπο με τον οποίο μίλησα για τα βούρλα
ΥΓου: βούρλο, βλίτο, βλήμα, βλαμένος, δεν είναι πολύ εύηχα κοσμητικά επίθετα? Λες το βλ και γεμίζει το στόμα σου. Το βούρλο δεν έχει βλ, αλλά έχει ρλ!εξαίσιο!
ΥΓνουδου: αυτά τα αναπάντεχα συναπαντήματα με πρόσωπα από το παρελθόν δεν είναι σαν να βρίσκεις σε ένα παλιό παντελόνι ένα 50ευρω? Δεν το θυμόσουν αλλά χαίρεσαι πολύ που το βλέπεις και είσαι σίγουρος ότι θα περάσεις καλά μαζί του…